Αλλάζουμε την υφιστάμενη αναλογία διδακτικών ωρών προσθέτοντας ώρες τέχνης και κίνησης, ώστε το πρόγραμμα να έχει ισορροπία ανάμεσα στις νοητικές, συναισθηματικές και σωματικές εμπειρίες των παιδιών.
Στη ροή μιας σχολικής ημέρας, φροντίζουμε να υπάρχει επίσης ισορροπία ώστε να συνιστά μια ολοκληρωμένη εμπειρία και να βοηθά τα παιδιά να αναπτύσσουν όλες τις πτυχές τους.
Στην ηλικία του Νηπιαγωγείου, την πρώτη θέση έχει η αίσθηση της αφής και ακολουθούν:
Για το λόγο αυτό, η κίνηση στην αίθουσα και στην αυλή του Νηπιαγωγείου είναι δομικά στοιχεία του προγράμματός μας. Τρέξιμο, σκαρφάλωμα, ισορροπίες, ομαδικά κινητικά παιχνίδια και κινητικά μοτίβα τα οποία υπηρετούν το συντονισμό λόγου και διαφόρων μελών του σώματος, είναι τα καθημερινά μας εργαλεία. Βοηθάμε το παιδί να ωριμάσει δίνοντας ευκαιρίες για σωματική δραστηριότητα, αφήνοντας άπλετο χρόνο για ελεύθερο παιχνίδι και δίνοντάς του προκλήσεις που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί με χαρά.
Μέσα στην τάξη μας, μια δραστηριότητα που απαιτεί αυξημένη συγκέντρωση (εισπνοή) ακολουθείται από την εκπνοή του ελεύθερου παιχνιδιού.
Καθημερινός ρυθμός: Κάθε μέρα της εβδομάδας έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Μηνιαίος ρυθμός: Κάθε μήνας αντανακλά τις ποιότητες της κάθε εποχής και το τι συμβαίνει γύρω μας στη φύση.
Το ελεύθερο παιχνίδι πηγάζει αυθόρμητα μέσα από το παιδί και ο διαχωρισμός παιχνίδι/μάθηση είναι συχνά μάταιος στην προσχολική ηλικία. Λαμβάνει χώρα σε δύο επίπεδα:
Μέσα στην τάξη: Με σχοινιά, πανιά και ακανόνιστα ξύλα. Πρόκειται για υλικά που αφήνουν στα παιδιά πολλές επιλογές για το πώς θα τα χρησιμοποιήσουν και δίνουν χώρο για να αναπτυχθεί η φαντασία και η σκέψη τους.
Έξω στην αυλή: Με χώμα, λάσπη, νερό, σκαρφαλώματα και ισορροπίες.
Τα υλικά που χρησιμοποιούμε έχουν πολλές δυνατότητες χρήσης. Πηλός, κερί, υγρά χρώματα, μαλλί, τσόχα και υλικά με διαφορετικές ποιότητες προσφέρονται για ανεξάντλητη εξερεύνηση.
Σε αυτή την ηλικία το παιδί μιμείται. Βλέπει αυτό που κάνουν (και είναι) οι ενήλικες και τα άλλα παιδιά, και το απορροφά ως κάτι που είναι σωστό να κάνει, γιατί πολύ απλά αυτό κάνουν οι ενήλικες που εμπιστεύεται.
Τιμούμε αυτή την εμπιστοσύνη: Ο τρόπος που φερόμαστε είναι τέτοιος ώστε να είμαστε το σωστό παράδειγμα για τα παιδιά. Είμαστε ευγενικοί, παραδεχόμαστε το λάθος μας, μοιραζόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, λύνουμε τις διαφορές μας με ευγενικά και δίκαια λόγια. Φτιάχνουμε με τα χέρια μας όμορφα πράγματα, ζυμώνουμε ψωμί και φροντίζουμε την τάξη μας με κέφι.